2008
Ο Λιούις Χάμιλτον φέρνει στην ομάδα το πρώτο της πρωτάθλημα οδηγών μετά το 1999, αλλά η συνεργασία του με τον Χάικι Κοβαλάινεν αποδεικνύεται μη ικανή για να αρπάξει το στέμμα των κατασκευαστών από την Ferrari. Τερματίζει στην δεύτερη θέση, 21 βαθμούς πίσω από την ιταλική ομάδα.
2007
Παρότι κερδίζει οκτώ GP, χάνει το πρωτάθλημα κατασκευαστών από την Ferrari, καθώς τιμωρείται με μηδενισμό και πρόστιμο 100 εκ. δολαρίων μετά την καταδίκη της για παράνομη κατοχή απόρρητων δεδομένων της Scuderia. Η σεζόν στιγματίζεται από την μεγάλη κόντρα μεταξύ του Φερνάντο Αλόνσο και του Λιούις Χάμιλτον, οι οποίοι ολοκληρώνουν τη χρονιά ισόβαθμοι, αλλά έναν πόντο πίσω από τον πρωταθλητή Ράικονεν.
2006
Δεν κατάφερε κάτι καλύτερο από την τρίτη θέση, δείχνοντας ανήμπορη να απειλήσει Renault και Ferrari. Χαρακτηριστικό είναι ότι δεν πήρε ούτε μία νίκη, κάτι που είχε να συμβεί μια δεκαετία! Στα μέσα της σεζόν έχασε και τον Χουάν Πάμπλο Μοντόγια, που μεταπήδησε στο NASCAR.
2005
Η MP4-20 ήταν το γρηγορότερο μονοθέσιο του grid, αλλά και το πιο αναξιόπιστο. Παρότι πήρε 10 νίκες, έχασε το πρωτάθλημα από την Renault που είχε δύο λιγότερες! Στους οδηγούς, ο Κίμι Ράικονεν πάλεψε μέχρι τέλους με τον Αλόνσο, αλλά τελικά αρκέστηκε στην δεύτερη θέση της τελικής κατάταξης.
2004
Τραγική χρονιά με την ομάδα να έχει συγκεντρώσει μόλις πέντε βαθμούς στους επτά πρώτους αγώνες. Η αναξιοπιστία των μονοθεσίων δεν επιτρέπουν στον Κίμι Ράικονεν να παλέψει για τον τίτλο. Προς το τέλος της σεζόν η εικόνα της ομάδας βελτιώνεται με τον φινλανδό να παίρνει τη νίκη στο Βέλγιο. Το φινάλε της χρονιάς την βρίσκει στην πέμπτη θέση του πρωταθλήματος.
2003
Τερματίζει στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος, όμως ο Κίμι Ράικονεν διεκδικεί μέχρι τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, στην Σουζούκα της Ιαπωνίας, το πρωτάθλημα, το οποίο τελικά παίρνει ο Μίκαελ Σουμάχερ.
2002
Ολοκληρώνει τη σεζόν στην τρίτη θέση του πρωταθλήματος.
2000-2001
Για δυο συνεχόμενες χρονιές, η McLaren καταλαμβάνει την δεύτερη θέση στους κατασκευαστές.
1998-1999
Η άμεση προσαρμογή της στις αλλαγές των κανονισμών, της δίνει τη δυνατότητα να κυριαρχήσει. Το 1998 κάνει το νταμπλ με τον Μίκα Χάκινεν να στέφεται για πρώτη φορά στην καριέρα του παγκόσμιος πρωταθλητής. Το 1999 ο φινλανδός επαναλαμβάνει τον θρίαμβό του, όμως η McLaren χάνει τον τίτλο στους κατασκευαστές από την Ferrari.
1988-1991
Η εποχή της απόλυτης κυριαρχίας της McLaren στην F1. Το 1988 ο Αϊρτον Σένα παίρνει το πρωτάθλημα αφήνοντας δεύτερο τον ομόσταβλό του, Αλέν Προστ. Την επόμενη χρονιά οι ρόλοι αντιστράφηκαν, με τον γάλλο να στέφεται πρωταθλητής και τον βραζιλιάνο να τερματίζει δεύτερος. Ακολουθούν δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα από τον Σένα, το 1990 και το 1991.
1985-1986
Ο Προστ κατακτά δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα οδηγών οδηγώντας για λογαριασμό της McLaren.
1984
Ο Νίκι Λάουντα παίρνει το πρωτάθλημα οδηγών με μισό βαθμό διαφορά από τον ομόσταβλό του, Αλέν Προστ.
1976
Ο Τζέιμς Χαντ στέφεται παγκόσμιος πρωταθλητής με διαφορά ενός βαθμού από τον Νίκι Λάουντα.
1970
Στις 2 Ιουνίου, ο Μπρους ΜακΛάρεν χάνει τη ζωή του στην πίστα του Goodwood, στο Σάσεξ, δοκιμάζοντας αυτοκίνητο τύπου Can-Am.
1968
Ο Μπρούς ΜακΛάρεν παίρνει τη νίκη στο Βέλγιο, την παρθενική της ομάδας του στην F1. Η McLaren ολοκληρώνει το πρωτάθλημα στην δεύτερη θέση του πρωταθλήματος κατασκευαστών.
1963
Ιδρύεται η Bruce McLaren Motor Racing Ltd.
