Δύο είναι οι βασικοί παράγοντες που ευθύνονται για ένα ατύχημα. Ο πρώτος και σημαντικότερος αφορά στον ίδιο τον οδηγό, τη μειωμένη αντίληψή του, την αμέλεια, την ανευθυνότητα και την υπερβολική ταχύτητα με την οποία συνήθως κινείται. Ο δεύτερος έχει να κάνει με την κακή ποιότητα των δρόμων, για την οποία μάλιστα ο Έλληνας πολίτης συνεισφέρει το ανάλογο αντίτιμο, μεταξύ άλλων και μέσω των κομίστρων που καταβάλλει στα διόδια.
Χιλιάδες οδηγοί διευκολύνονται καθημερινά χρησιμοποιώντας την Αττική Οδό. Και πιο γρήγορα φτάνουν στον προορισμό τους και μικρότερη κατανάλωση καυσίμου εξασφαλίζουν, αποφεύγοντας το κυκλοφοριακό και τα μποτιλιαρίσματα. Οι προδιαγραφές και η ποιότητα του δικτύου έχουν αναδείξει την Αττική Οδό σε έναν από τους ασφαλέστερους δρόμους στην Ευρώπη, που δεν έχει καμία σχέση με οποιαδήποτε άλλη οδό στο εθνικό μας δίκτυο. Τα χάλια, όμως, των ελληνικών δρόμων με τις κακοτεχνίες, την κακή σχεδίαση με τις ανάποδες κλίσεις, την ελλιπή σήμανση και φωτισμό, τα παράλογα σε ορισμένα σημεία όρια ταχύτητας και διάφορα άλλα παρατράγουδα τα βιώνουμε καθημερινά.
Πριν από καιρό συζητούσα στο εξωτερικό με ανθρώπους της GM που αναπτύσσουν ένα μελλοντικό σύστημα με το οποίο τα αυτοκίνητα θα επικοινωνούν μεταξύ τους προειδοποιώντας για επικίνδυνα σημεία και καταστάσεις. Τα σήματα θα λαμβάνονται και θα εκπέμπονται μέσω των σημάτων και των φανών κυκλοφορίας κάθε οχήματος που βρίσκεται σε κοντινή απόσταση, ενώ το σύστημα θα βρίσκει εφαρμογή σε οδούς με διαχωριστικό διάζωμα, όπως έχει κάθε εθνική οδός στην Ευρώπη. Μόλις είπαμε στους ειδικούς πως στην Ελλάδα υπάρχει εθνική οδός χωρίς αυτές τις προδιαγραφές άρχισαν να γελούν διότι το θεώρησαν ανέκδοτο. Μας είδαν σοβαρούς και τότε ρώτησαν: «Αλήθεια, υπάρχει τέτοιος δρόμος στη χώρα σας;».
Όχι μόνο υπάρχει αλλά η ανάδοχος κοινοπραξία για την κατασκευή της εθνικής οδού Κορίνθου-Πατρών, με τη συγκατάθεση της πολιτείας, προχώρησε σε αύξηση των διοδίων και μας καλεί να καταβάλουμε 2,80 ευρώ για έναν μη-αυτοκινητόδρομο. Για ένα δρόμο που δεν πληροί στο ελάχιστο τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές και στον οποίο έχουν αφήσει την τελευταία τους πνοή χιλιάδες οδηγοί. Έ, όχι, κάποιος πρέπει να βάλει τέλος στην αφαίμαξη των πολιτών. Πόσο λογικό είναι να πληρώνει κανείς για τα επόμενα 6 χρόνια ένα δρόμο-γιαπί; Γιατί η χρηματοδότηση να μη γίνεται από την κατασκευάστρια εταιρεία και μόλις παραδοθεί το έργο ο οδηγός να ανταμείψει τις ανάλογες παροχές; Με την Αττική Οδό πώς έγινε δηλαδή; Κύριοι, πρώτα να φτιάξετε το δρόμο και μετά να πληρώσουμε. Πώς θα το κάνουμε δηλαδή. Το ίδιο μαγαζί, και σινεμά (πρώτα πληρώνεις, μετά βλέπεις το έργο, καλό ή όχι) και ταβέρνα (αυτοί τρώνε εμείς πληρώνουμε);
Άκουσα κάποιον ειδικό στα θέματα μεταφορών να λέει πως «ένα τόσο μεγάλο έργο προϋποθέτει αυξημένα έσοδα, τα οποία αντί να προέλθουν με τη μορφή φόρων τα καταβάλλει απευθείας ο οδηγός μέσω της αύξησης των διοδίων». Διάβασα μια άποψη που κατατέθηκε από το σύλλογο συγκοινωνιολόγων, που επισημάνει πως «αν για την εταιρεία που θα εκμεταλλευτεί το δρόμο για τα επόμενα 30 χρόνια δεν υπάρξει η ανάλογη προσπέλαση οχημάτων, δεν θα μπορέσει να υπάρξει απόσβεση και κέρδος και γι' αυτό η αύξηση των διοδίων είναι λογική, ακόμη και για έναν κακότεχνο δρόμο, μέχρι να φτιαχτεί». Έλεος, για την εθνική οδό Κορίνθου-Πατρών μιλάμε, την οποία καθημερινά διασχίζουν χιλιάδες οχήματα, όχι για κάποιον επαρχιακό δρόμο στην Κυπαρισσία προς Γαργαλιάνους. Σε λίγο θα μας πουν πως στο Ρίο θα έπρεπε να προπληρώνουμε διόδια για την κατασκευή της γέφυρας. ΟΚ παίδες, σήμερα θα κεράσω εγώ, αλλά θα πληρώσεις εσύ, μας λένε…
Νίκος Μαρινόπουλος (City Auto Moto)
