ΜcLaren Honda MP4/4: Το «απόλυτο» μονοθέσιο

[dgiannitakis ΔΗΜΗΤΡΗΣ]

Μπαίνουμε στη μηχανή του χρόνου και ταξιδεύουμε πίσω στο 1988.

Τότε που η McLaren άφηνε -μετά από τέσσερα χρόνια- τους κινητήρες της Porchse για να συνεργαστεί με τη Honda και ο πολλά υποσχόμενος Ayrton Senna έκανε το άλμα στην καριέρα του περνώντας από τη Lotus στη McLaren του Alain Prost που είχε ήδη προλάβει να κατακτήσει δύο Παγκόσμιους τίτλους με την ομάδα, το 1985 και το 1986...

Οι δυο τους θα συνθέσουν το πιο εκρηκτικό δίδυμο πιλότων στην ιστορία του σπορ. Εκείνη τη χρονιά έχοντας στη διάθεσή τους τη θρυλική MP4/4 όχι απλά διέλυσαν, αλλά εκμηδένισαν τον ανταγωνισμό...

Τα χρόνια πέρασαν όμως η MP4/4 με την ιαπωνική καρδιά (κινητήρας της Honda) παραμένει και μέχρι σήμερα το πιο πετυχημένο μονοθέσιο στην ιστορία της F1.

Το γιατί θα το διαβάσετε παρακάτω...

Οι κανονισμοί της εποχής...

Το 1988 η FISA (η σημερινή FIA) του Jean Marie Balestre προχωράει στη λήψη νέων μέτρων με σκοπό τον περιορισμό των τούρμπο κινητήρων. Η χωρητικότητα των κινητήρων που χρησιμοποιούν υπερσυμπιεστή ορίζεται στα 1.500cc, όμως η απόδοση της τουρμπίνας περιορίζεται στα 2,5 bar.

Το ελάχιστο βάρος των μονοθεσίων με μοτέρ τούρμπο ορίζεται στα 540 κιλά, ενώ η μέγιστη χωρητικότητα των ρεζερβουάρ τους μειώνεται στα 150 λίτρα (από 220 που ήταν).

Μια σειρά κανονισμών θεσπίζονται για τα μονοθέσια που δεν χρησιμοποιούν κινητήρες με υπερσυμπιεστή.

Η χωρητικότητα των ατμοσφαιρικών κινητήρων είναι στα 3.500cc και το ελάχιστο βάρος των αυτοκινήτων στα 500 κιλά.

Δεν υπάρχει περιορισμός στην κατανάλωση, όμως κατά τη διάρκεια του αγώνα απαγορεύεται ο ανεφοδιασμός τους.

Tα συστατικά της επιτυχίας

Σχεδιαστικά το η MP4/4 δεν διέφερε πολύ από τα προηγούμενα μοντέλα, όμως ο κινητήρας turbo V6 της Honda έκανε... θαύματα.

Ουσιαστικά η MP4/4 ήταν το πρώτο μονοθέσιο της McLaren που είχε το προνόμιο να «φιλοξενήσει» το 6κύλινδρο «διαμάντι» της Honda, τον κινητήρα 1.5 V6 Turbo (με την κωδική ονομασία RA168-E).

Ο Gordon Murray -ένας από τους κορυφαίους σχεδιαστές όλων των εποχών- μαζί με τον Αμερικανό Steve Nichols ήταν οι άνθρωποι που σχεδίασαν αυτό το εκπληκτικό μονοθέσιο.

Η ιδέα ήταν να κατασκευαστεί ένα χαμηλό αυτοκίνητο με καλύτερη αεροδυναμική απόδοση, ώστε ο αέρας να περνάει πάνω από την πίσω αεροτομή και να παράγει περισσότερη κάθετη δύναμη χωρίς όμως υπερβολική οπισθέλκουσα.

Ήταν μια ιδέα του Murray την οποία είχε εφαρμόσει το 1986 στη Brabham BT55. Τότε βέβαια αυτή η επιλογή αποδείχθηκε προβληματική λόγω των κινητήρων της BMW, στη McLaren όμως ταίριαξε γάντι μιας και το μοτέρ της Honda ήταν μικρότερο σε διαστάσεις, ελαφρύτερο και με χαμηλότερο κέντρο βάρους.

«Σε σύγκριση με την MP4/3 του 1987, το μεταξόνιο ήταν πιο μακρύ (κατά 40χιλιοστά) και το εμπρός μέρος είχε μειωθεί. Νομίζω ότι το καλύτερο κομμάτι της MP4/4 ήταν η πίσω ανάρτηση που την έκανε πολύ σταθερή κατά τη διάρκεια του φρεναρίσματος και μας έδινε εξαιρετικό κράτημα, πράγμα που έχει ζωτική σημασία όταν μιλάμε για κινητήρες με τούρμπο», θυμάται ο «Καθηγητής» Alain Prost.

«Όλοι ήθελαν να μάθουν ποιο ήταν το μυστικό, αλλά δεν υπήρχε μυστικό. Το μονοθέσιο ήταν καλό σε όλους τους τομείς και από την πρώτη στιγμή κέρδισε την εμπιστοσύνη των πιλότων. Μπορούσαν να του βγάλουν το... λάδι και αυτό να ζητάει περισσότερα. Συνεργαζόταν άψογα μαζί τους από τον πρώτο γύρο», λέει ο Steve Nichols και προσθέτει: «Αποδείξαμε πόσο σημαντική είναι η ομαδική δουλειά. Δεν είχαμε σούπερ σταρ στην τεχνική ομάδα. Είχαμε καλές σχέσεις μεταξύ μας, υπήρχε αλληλοσεβασμός και μας άρεσε πολύ αυτό αυτό που κάναμε».

«Μ' αυτό θα πάρουμε το Πρωτάθλημα»

Η ΜP4/4 άργησε να «πατήσει» πίστα. Το Πρωτάθλημα ξεκινούσε στις 3 Απριλίου στη Jacarepagua της Βραζιλίας, ωστόσο οι πιλότοι την οδήγησαν μόλις μια φορά, την τελευταία μέρα των τελευταίων δοκιμών πριν την έναρξη της σεζόν, στην πίστα της Imola...

Η καθυστέρηση όμως άξιζε τον κόπο. «Όταν ο Senna επέστρεψε στο γκαράζ μετά από κάποιους αναγνωριστικούς γύρους, έμεινε καθηλωμένος για κάποια δευτερόλεπτα μέσα στο κόκπιτ και φαινόταν εντυπωσιασμένος. Μετά από λίγο μας είπε: Αυτό το μονοθέσιο είναι τρομερά γρήγορο! Εκείνη τη μέρα οι δυο τους έκαναν 80 γύρους και μετά τα μονοθέσια ταξίδεψαν στη Βραζιλία όπου πανηγυρίσαμε την πρώτη μας νίκη», περιγράφει ο Nichols.

Από την πρώτη στιγμή ο Prost και ο αείμνηστος Senna κατάλαβαν ότι αυτό το μονοθέσιο θα πρωταγωνιστούσε.

«Μας είπαν να βγούμε στην πίστα και να μάθουμε το μονοθέσιο, αλλά να μην πιέσουμε πάρα πολύ. Περάσαμε όλη τη μέρα πιέζοντας σαν τρελοί! Σκαρφαλώναμε στα κερμπς και φρενάραμε όσο πιο αργά γινόταν. Από την πρώτη στιγμή ξέραμε ότι αυτό το μονοθέσιο είναι πολύ γρήγορο. Αμέσως πήγα στον Ron (Dennis) και του είπα πως με την MP4/4 θα στεφθούμε Παγκόσμιοι Πρωταθλητές», λέει ο Γάλλος τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής.

Οδοστρωτήρας...

Τα στατιστικά μιλούν από μόνα τους. Senna και Prost νίκησαν τους 15 από τους 16 αγώνες (8 ο Βραζιλιάνος και 7 ο Γάλλος) εκείνη τη σεζόν, έκαναν 10 1-2, πήραν 15 pole positions (13 o Senna και 2 ο Prost), σημείωσαν 10 ταχύτερους γύρους (7 ο Prost, 3 ο Senna) και συγκέντρωσαν συνολικά 199 βαθμούς, τη στιγμή που οι υπόλοιπες ομάδες μάζεψαν συνολικά 201!

Οι δυο τους βρέθηκαν για 1.003 γύρους στην πρώτη θέση και μόνο για 28 γύρους σε όλο το Πρωτάθλημα είδαν κάποιον άλλο πιλότο να είναι μπροστά (για 27 γύρους ο Gerhard Berger και για μόλις έναν γύρο ο Ivan Capelli).

Η MP4/4 κάλυψε συνολικά 4.622 χιλιόμετρα στην κορυφή, τη στιγμή που η Ferrari ήταν για 119 km και η March για 6!

Το φινάλε της σεζόν βρήκε το Senna Πρωταθλητή, αν και είχε συγκεντρώσει λιγότερους βαθμούς από τον Prost.

Ο Βραζιλιάνος είχε 94 βαθμούς, ενώ ο Γάλλος 105. Βάσει των κανονισμών που ίσχυαν τότε όμως προσμετρούσαν μόνο τα καλύτερα 11 αποτελέσματα κάθε οδηγού.

Έτσι ο Senna με τις οχτώ νίκες και τις τρεις δεύτερες θέσεις πήρε τον τίτλο με 90 βαθμούς, ενώ ο Prost με τις επτά νίκες και τις τέσσερις δεύτερες θέσεις είχε τρεις βαθμούς λιγότερους (87).

Κάπως έτσι ο Βραζιλιάνος πανηγύρισε τον πρώτο από τους τρεις συνολικά τίτλους που κατέκτησε με τον συνδυασμό McLaren Honda...

Αμφισβήτηση και αποδείξεις

Η μοναδική πίστα στην οποία η MP4/4 δεν νίκησε ήταν η Monza. Εκεί η νίκη πήγε με απρόσμενο τρόπο στη Ferrari και τον Gerhard Berger, μετά το ατύχημα που είχε ο Senna την ώρα που «έριχνε» γύρο στον Jean-Louis Schlesser.

Στο μεταξύ, o Prost είχε ήδη εγκαταλείψει από μηχανικό πρόβλημα, πράγμα σπάνιο για τα... αλεξίσφαιρα μοτέρ της Honda.

Η εμφάνιση του Senna στις κατατακτήριες του GP του Μονακό αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο την κυριαρχία της MP4/4 αλλά και το μοναδικό ταλέντο του Βραζιλιάνου.

Στη στενή διαδρομή του Πριγκιπάτου, έκανε ίσως τον καλύτερο γύρο σε κατατακτήριες δοκιμές στην ιστορία της F1 καθώς πήρε την pole με διαφορά 1,4" από τον Prost που οδηγούσε ακριβώς το ίδιο μονοθέσιο! Η διαφορά του από τον τρίτο Berger (Ferrari) ήταν 2,7"!

Οι εντυπωσιακές εμφανίσεις των MP4/4 έκαναν τους αντιπάλους να τρίβουν τα μάτια τους.

H Lotus του Πρωταθλητή Nelson Piquet «φορούσε» τον ίδιο κινητήρα της Honda και όμως ήταν πολύ πίσω από τη McLaren.

Η τακτική της Honda ήταν να χρησιμοποιεί άλλους κινητήρες στις κατατακτήριες δοκιμές -ρυθμισμένους στο όριο για μεγαλύτερη απόδοση- και άλλους στους αγώνες, όπου το ζητούμενο ήταν κυρίως η αξιοπιστία.

«Στο Μονακό, η Honda μας ρώτησε αν μπορεί να δώσει στη Lotus για τον αγώνα τους κινητήρες που είχαμε στις κατατακτήριες δοκιμές. Ήταν μια περήφανη μάρκα η Lotus και πίστευε ότι κλέβαμε», λέει ο Nichols και προσθέτει: «Στον Καναδά έφτασε η ώρα της αλήθειας. Μετά τον αγώνα οι αγωνοδίκες "έγδυσαν" τα μονοθέσιά μας για να τα ελέγξουν. Ήμασταν "καθαροί". Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει ότι ήμασταν τόσο πολύ ταχύτεροι».

Με τις νίκες να διαδέχονται η μία την άλλη, τα στελέχη της ομάδας έλεγαν αστειευόμενα ότι δεν ήταν απαραίτητο πλέον να ταξιδεύουν στις πίστες για τους αγώνες, καθώς θα μπορούσαν κάλλιστα να στέλνουν οδηγίες λειτουργίας από το σπίτι τους...

«Μια αστεία κατάσταση»

Μπορεί οι σχέσεις του Senna με τον Prost να μην ήταν καλές, ωστόσο η ομάδα ήταν ενωμένη σα μια γροθιά.

«Ο Ron (Dennis) κατέφερε να χειριστεί πολύ επιδέξια την κατάσταση», θυμάται ο Nichols και προσθέτει λέγοντας πως η αντιπαλότητα που υπήρχε στους πιλότους δεν άγγιξε τους μηχανικούς: «Εγώ και ο Neil Otley -ο άλλος μηχανικός αγώνα- ποτέ δεν μπήκαμε σε αυτήν τη διαδικασία. Είχαμε πάντα στο μυαλό μας ότι δουλεύαμε για τη McLaren και όχι για τους πιλότους. Η σχέση του Senna με τον Prost ήταν πολύ ψυχρή και παρά το γεγονός ότι ποτέ δεν έχασαν τον σεβασμό τους ο ένας για τον άλλο, δεν μιλούσαν. Εμείς γελούσαμε με αυτά. Για να είμαι ειλικρινής η κατάσταση που επικρατούσε ήταν πολύ αστεία. Οι μηχανικοί αντάλλασσαν πληροφορίες μεταξύ τους, αλλά ήταν σαν να βρισκόμασταν σε διαδικασία διαζυγίου, με τους ανθρώπους να μιλούν μόνο μέσω των δικηγόρων τους».



McLAREN HONDA MP4/4

ΑΓΩΝΕΣ
16

ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ
32

ΕΚΚΙΝΗΣΕΙΣ
32

ΒΑΘΜΟΙ
199

ΝΙΚΕΣ
15

POLE POSITIONS
15

ΤΑΧΥΤΕΡΟΙ ΓΥΡΟΙ
10

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙΣ
3

O ΚΙΝΗΤΗΡΑΣ ΤΗΣ HONDA

ΤΥΠΟΣ
RA168E

ΕΤΟΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ
1988

ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΥΛΙΝΔΡΩΝ
6

ΔΙΑΤΑΞΗ (ΓΩΝΙΑ)
V (80o)

ΧΩΡΗΤΙΚΟΤΗΤΑ
1.494cc

ΙΣΧΥΣ / ΣΤΡΟΦΕΣ
685hp / 12.500

ΣΧΕΣΗ ΣΥΜΠΙΕΣΗΣ
9.4:1

ΠΙΕΣΗ ΤΟΥΡΜΠΟ
2,5 BAR

[stelios.mazda3club Στέλιος]

[RRT Ιβο]

Η τελευταία φωτογραφία τα χάλασε όλα
Παρακαλώ όταν μιλάμε για θρύλο, να βλέπουμε μόνο θρύλο (αμάξι και τρελός οδηγός από τον ουρανό με κίτρινο κράνος με πράσινη γραμμή!)

[fotis7 ΦΩΤΗΣ]

η αληθεια ειναι οτι μας εχουν λειψει οι πρωτιες των ιαπωνικων μοτερ και στο wrc και στη formula1,δηλαδη το evo του τομι μακινεν,η το subAru 555, που ακομα το θυμομαστε και το ζηταμε,και ο κινητηρας της χοντα που αναφερατε πριν με τις πολλες και συνεχομενες νικες. αντε να δουμε