από dgiannitakis την Τετ Ιαν 13, 2010 07:14
Ταυτόχρονα με το ξεκίνημα της νέας χρονιάς θα ξεκινήσει στη μακρινή Νότια Αμερική το Rally Dakar του 2010. Ένας πραγματικά ξεχωριστός αγώνας, ο οποίος βαδίζει πια στη νέα εποχή του καθώς για δεύτερη συνεχή χρονιά δεν θα διεξαχθεί στην Αφρική αλλά θα διασχίσει την Αργεντινή και τη Χιλή, όπως έγινε και πέρυσι. Ο αγώνας θα ξεκινήσει από το Μπουένος Άιρες και ύστερα από 17 ημέρες και περίπου 9.000 χιλιόμετρα στις δύο χώρες θα τερματίσει στην πρωτεύουσα της Αργεντινής.
Η αλλαγή τοποθεσίας δεν θα στερήσει τίποτα από την περιπέτεια ενός Ράλι Dakar. Οι συμμετέχοντες θα έχουν να αντιμετωπίσουν αχανείς αμμώδεις εκτάσεις, όπου η πλοήγηση θα παίζει το σπουδαιότερο ρόλο, δύσβατους ορεινούς δρόμους με μεγάλες υψομετρικές διαφορές και ατελείωτες διαδρομές, όπου θα δοκιμαστεί η αντοχή τόσο των ιδίων όσο και των οχημάτων τους.
Η οικονομική κρίση έχει και στο Dakar την επίπτωσή της και οι φετινές συμμετοχές είναι σαφώς λιγότερες από τις περσινές. Την 1η Ιανουαρίου από το Μπουένος Άιρες θα ξεκινήσουν 161 μοτοσικλέτες, 29 quad, 140 αυτοκίνητα και 52 φορτηγά. Τα πληρώματα των μοτοσικλετών και των quad θα καλύψουν συνολικά 4.717 χιλιόμετρα Ειδικών Διαδρομών, ενώ για τα αυτοκίνητα και τα φορτηγά οι ΕΔ θα έχουν μήκος 4.810 χιλιόμετρα. Οι απλές διαδρομές για όλους θα είναι 4.220 χιλιόμετρα, κάτι που σημαίνει ότι μοτοσικλέτες και quad θα καλύψουν συνολικά 8.937 χιλιόμετρα ενώ αυτοκίνητα και φορτηγά έχουν μπροστά τους 9.037 χλμ.
Θύμα της κρίσης έπεσε και ο Βασίλης Ορφανός. Ο Έλληνας αναβάτης πήρε πέρυσι μέρος στο Rally Dakar για 4η φορά μετά το 2003, το 2004 και το 2005. Το 2003 μάλιστα είχε τερματίσει στην πρώτη θέση της κατηγορίας Super Production και πέμπτος ανάμεσα στους πρωτοεμφανιζόμενους αναβάτες προσφέροντας μια σπάνια και σπουδαία διάκριση για τα ελληνικά χρώματα. Ο Ορφανός προσπάθησε και φέτος να βρεθεί στην Αργεντινή, με μοναδικό σκοπό και πάλι τη διάκριση, αλλά δεν συγκέντρωσε τους απαραίτητους χορηγούς για να πραγματοποιήσει το εγχείρημα. Ένα πραγματικό γεράκι της ερήμου θα λείψει από το φετινό αγώνα και ελπίζουμε να τον δούμε ξανά στο μέλλον να κατακτά τα αφιλόξενα εδάφη.
Ιστορία
Το 1977 ο Thierry Sabine συμμετείχε στο ράλι Αμπιτζάν – Νίκαια. Έναν αγώνα που δεν γινόταν σε μόνιμη βάση και απλώς αποτελούσε μια μορφή περιπέτειας για ορισμένους που επιθυμούσαν να κάνουν κάτι διαφορετικό. Ο Sabine χάθηκε στην έρημο της Αφρικής και τότε συνειδητοποίησε πως οποιοσδήποτε αγώνας-περιπέτεια δεν θα μπορούσε να ονομάζεται έτσι αν δεν περιλάμβανε στις διαδρομές του τους αμμόλοφους και κυρίως τη διαδικασία πλοήγησης μέσα από αυτούς για να καταλήξουν στον τελικό προορισμό.
Το όνειρο που γεννήθηκε στο μυαλό του Γάλλου αναβάτη, ο οποίος κατάφερε έπειτα από αρκετές ημέρες να βγει από τον λαβύρινθο της ερήμου σώος, ήταν να συγκεντρώσει όσους περισσότερους αγωνιζόμενους μπορούσε για έναν αγώνα που δεν είχε προηγούμενο, διασχίζοντας δύο ηπείρους και πέντε χώρες.
Μια ημέρα μετά τα Χρστούγεννα του 1978 ο Sabine αναλάμβανε τη διοργάνωση του πρώτου Ράλι Παρίσι – Ντακάρ με 170 συμμετέχοντες να ξεκινούν από το Trocadero του Παρισιού για να καταλήξουν στο Dakar της Σενεγάλης, αφού περνούσαν από την Αλγερία, τον Νίγηρα, το Μάλι και την Μπουρκίνα Φάσο. Από εκείνον τον αγώνα η διαδρομή έχει αλλάξει αισθητά, οι τεχνολογικές συνθήκες περισσότερο και οι άνθρωποι ολοκληρωτικά.
Αρχικά καθένας μπορούσε να συμμετέχει με ό,τι όχημα επιθυμούσε, κάτι το οποίο όσο αόριστο και αν ήταν, περιοριζόταν σε μοτοσικλέτες και αυτοκίνητα. Από το δεύτερο κιόλας Rally Dakar όμως, η αύξηση των συμμετοχών έδειξε πως ο αγώνας ήταν πραγματικά ξεχωριστός, έτσι σύντομα δημιουργήθηκαν κατηγορίες και μπήκαν και τα φορτηγά.
Το 1984 οι συμμετοχές είχαν φτάσεις στις 430, ενώ ένα χρόνο πριν η προσπέλαση της ερήμου Tenere αποδείχτηκε μια από τις μεγαλύτερες δυσκολίες που υπήρξε ποτέ στον αγώνα. 40 αγωνιζόμενοι οδηγήθηκαν εκτός διαδρομής από την αμμοθύελλα και η διάσωσή τους ολοκληρώθηκε τέσσερις ημέρες αργότερα από τον ίδιο τον Sabine, που επέβλεπε την πορεία κάθε αγώνα από ένα μικρό ελικόπτερο.
Σε αυτό έχασε και τη ζωή του το 1986, τη μαύρη χρονιά του αγώνα. O Sabine μαζί με άλλους τέσσερις ανθρώπους βρήκαν τραγικό θάνατο όταν το ελικόπτερο συνετρίβη εξαιτίας μιας ακόμη αμμοθύελλας και από τότε τις τύχες του αγώνα ανέλαβαν οι Verdoy και Metge μαζί με τον πατέρα του Thierry, Gilbert Sabine. Πριν από αυτό όμως o Gilbert είχε φροντίσει να σκορπίσει τις στάχτες του Thierry στην έρημο, ακριβώς όπως εκείνος επιθυμούσε.
Το 1988 οι συμμετέχοντες ξεπέρασαν τους 600 ενώ οι αυτοκινητοβιομηχανίες είχαν ήδη αρχίσει να ανταποκρίνονται στο κάλεσμα και να φτιάχνουν αυτοκίνητα για την περιπέτεια του Dakar. H Peugeot έκανε την είσοδό της στον αγώνα, όπως και η Citroen λίγα χρόνια αργότερα. Η πλούσια λίστα από μάρκες αυτοκινήτων περιλάμβανε στα μέσα της δεκαετίας του 90, ονόματα όπως της Mitsubishi, της Mercedes, της Toyota, της Nissan, της Land Rover και της Renault. Αντιστοίχως και στις μοτοσυκλέτες συμμετείχαν όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές όπως η Honda, η Yamaha, η KTM, η BMW, η Suzuki, η Cagiva και η Kawasaki.
Αλλαγές όμως υπέστη και η διαδρομή στην πορεία των τριάντα αυτών ετών με το Dakar να παραμένει ανελλιπώς ως το σημείο τερματισμού. Το Παρίσι σταθερά ή όχι και τόσο, φιλοξενούσε την εκκίνηση του αγώνα από καταβολής αυτού μέχρι και το 2001, ενώ η Ισπανία ήταν πάντα η τελευταία ευρωπαϊκή περιοχή που επισκέπτονταν οι αναβάτες και οι οδηγοί. Το 2005 η εκκίνηση δόθηκε στη Βαρκελώνη, ενώ από το 2006 η Λισσαβώνα αποτελεί την πρώτη ειδική διαδρομή του αγώνα.
Ο θάνατος
Το Rally Dakar ως μια εξαντλητική πορεία στο άγνωστο περιλαμβάνει πολλές φορές κινδύνους που δεν είναι ορατοί. Μια αμμοθύελλα μπορεί να έχει τραγικές συνέπειες ιδίως στους αναβάτες των μοτοσικλετών, καθώς τα συνήθως περισσότερα από 5.000 χιλιόμετρα του αγώνα καλύπτονται με ταχύτητες που ξεπερνούν τα 160 χλμ. την ώρα και απαιτούν συνεχή οδήγηση σε αυτούς τους ρυθμούς. Κατά συνέπεια το λάθος είναι μια διαδικασία που δεν είναι τόσο εύκολη να αποφευχθεί και το σημαντικότερο είναι να έχει τις μικρότερες συνέπειες. Κάτι που δεν συμβαίνει πάντα… Στα 29 χρόνια του αγώνα 50 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους. Όχι μόνο συμμετέχοντες αλλά και θεατές, κάτι που κάθε χρόνο είναι ο μεγάλος φόβος των διοργανωτών.
Χαρακτηριστικότερη περίπτωση θανάτου τα τελευταία χρόνια είναι εκείνη του 2005 όταν στην ενδέκατη ειδική του αγώνα ο Fabrizio Meoni είχε μια πτώση που αποδείχτηκε μοιραία. Ο Meoni ήταν ένας άκρως επιτυχημένος αναβάτης και είχε επικρατήσει δύο φορές στο Rally Dakar, ενώ είχε μια εξαιρετική καριέρα σε αγώνες αντοχής πολλά χρόνια. Την ίδια χρονιά ένα πεντάχρονο κοριτσάκι από τη Σενεγάλη παρασύρθηκε από ένα βοηθητικό φορτηγό και συμπλήρωσε έτσι τον τραγικό απολογισμό των πέντε νεκρών στον συγκεκριμένο αγώνα.
Οι πρωταγωνιστές
Το Dakar στο ξεκίνημά του μπορεί να ήταν μια γαλλική υπόθεση στα αυτοκίνητα και στις μοτοσικλέτες, όσο όμως διευρυνόταν η φήμη του και η λίστα συμμετοχών του, τόσο οι Γάλλοι άρχιζαν να παραδίδουν τα σκήπτρα. Έτσι η μεγάλη φινλανδική σχολή με τους δύο κύριους εκπροσώπους της στην ιστορία των αγώνων ράλι δεν θα μπορούσε να μην έχει βάλει και στο Dakar τη δική της υπογραφή. Ο οδηγός με τις περισσότερες νίκες παραμένει ακόμη και σήμερα ο Ari Vatanen, ο οποίος στην πενταετία από το 1987 μέχρι το 1991 κατέκτησε τέσσερις νίκες. Τρεις με την Peugeot και μια με τη Citroen. Ο μοναδικός αγώνας που έχασε τότε ο Vatanen ήταν εκείνος του 1988, τον οποίο πήρε ο Kankkunen με το Peugeot 205.
Από εκεί και πέρα ο ήρωας της σύγχρονης εποχής του αγώνα είναι ο Stephane Peterhansel. O Γάλλος οδηγός έχει κατακτήσει έξι νίκες στην κατηγορία των μοτοσικλετών με τη Yamaha και όταν αποφάσισε να μεταπηδήσει στα αυτοκίνητα το έκανε ακριβώς με τον ίδιο επιτυχημένο τρόπο, καθώς πήρε άλλες τρεις νίκες το 2004, το 2005 και το 2007. Έτσι ισοφάρισε τις τρεις νίκες που είχαν πετύχει οι Pierre Lartigue και Rene Metge.
Στις μοτοσικλέτες οι επιδόσεις του Peterhansel είναι αδύνατο μέχρι σήμερα να καταρριφθούν όσο και αν έχουν προσπαθήσει αναβάτες όπως ο Richard Sainct, ο οποίος έχει τρεις νίκες συνολικά και ο Fabrizio Meoni, που είχε δύο συνεχόμενες πριν χάσει τη ζωή του.
Στα φορτηγά ο Vladimir Chagin έχει επικρατήσει τέσσερις φορές και τα τελευταία χρόνια έχει μια διαρκή μονομαχία με τον Firdaus Kabirov, που έχει πάρει δύο νίκες. Στον αγώνα του 2007 επικράτησε ο Hans Stacey, κάνοντας ουσιαστικά την έκπληξη. Τέλος όσον αφορά τις φίρμες, η Mitsubishi με 12 νίκες είναι μακράν στην κορυφή και ακολουθούν η Citroen και η Peugeot, έχοντας από τέσσερις αλλά στο παρελθόν. Στις μοτοσυκλέτες η δυναμική είσοδος της ΚΤΜ της έχει φέρει επτά νίκες, όμως ακόμη η επίδοση των εννέα της Yamaha, δεν έχει καταρριφθεί. Στην τρίτη θέση ακολουθεί η BMW με έξι νίκες.
Το 2009
Πέρυσι, ο αγώνας είχε για μεγάλους πρωταγωνιστές τον Marc Coma (KTM) στις μοτοσικλέτες, τον Giniel De Villiers (Volkswagen) στα αυτοκίνητα και Firdaus Kabirov (ΚΑΜΑΖ) στα φορτηγά. Ο Ισπανός Coma κυριάρχησε απόλυτα και οδήγησε τον αγώνα από την πρώτη μέχρι την τελευταία ημέρα του, χωρίς να ανησυχήσει ποτέ για τη διαφορά από τους διώκτες του. Ο De Villiers πανηγύρισε τη νίκη για τα χρώματα της VW καθώς τα Mitsubishi αντιμετώπισαν πολλά προβλήματα και έμειναν από νωρίς μακριά από την κορυφή. Ο Νοτιοαφρικανός επιβραβεύτηκε για την υπομονή του καθώς τη 12η ημέρα του αγώνα ο πρωτοπόρος Carlos Sainz αναγκάστηκε να εγκαταλείψει. Όσο για τα φορτηγά, η επικράτηση του Kabirov απλώς επιβεβαίωσε την κυριαρχία των KAMAZ στο συγκεκριμένο αγώνα.
Αγωνιστικά
Η πιο αισθητή απουσία από το φετινό Rally Dakar είναι η απουσία της Mitsubishi, που αποφάσισε να μην κατεβάσει εργοστασιακή συμμετοχή, αφήνοντας τη Volkswagen να παίξει σχεδόν μόνη της στο γήπεδο των κατασκευαστών. Με βαρύ πυροβολικό τον Carlos Sainz αλλά και τον περσινό νικητή, Giniel de Villiers, τα Tuareg θα προσπαθήσουν να κατακτήσουν ξανά τις αφιλόξενες εκτάσεις της Νότιας Αμερικής. Ωστόσο, τα μέχρι πέρυσι αστέρια της Mitsubishi, Stephane Peterhansel και Nani Roma, θα δώσουν το παρών, οδηγώντας το BMW X-Raid, που πέρυσι στα χέρια του Nasser Al Attiyah έδειξε ότι μπορεί να διεκδικήσει ακόμα και τη νίκη. Ο Al Attiyah ωστόσο φέτος θα δοκιμάσει την τύχη του με τη VW, έχοντας και αυτός στόχο τη νίκη. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ωστόσο τον Αμερικανό Robby Gordon με το Hummer, ο οποίος πέρυσι εντυπωσίασε καταλαμβάνοντας την 3η θέση του βάθρου.
Στις μοτοσικλέτες αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον η μονομαχία -που δυστυχώς δεν είδαμε πέρυσι- ανάμεσα στον περσινό νικητή Marc Coma και τον Cyril Despres. Φυσικά η KTM είναι έτοιμη να πρωταγωνιστήσει για μία ακόμα φορά αλλά φέτος θα έχουμε κι άλλες εταιρείες που αποφάσισαν να μπουν σε αυτόν τον πολύ δύσκολο αγώνα. Η Sherco θα έχει στη σέλα της τον David Casteu ενώ θα δούμε και μερικές Aprilia, εκτός από τις Yamaha, Honda και BMW. Στα… βαρέα βάρη, οι Kabirov και Chagin θα τα δώσουν όλα για τη νίκη, φυσικά με τα φορτηγά της KAMAZ.
Δεν έχετε τα απαραίτητα δικαιώματα για να δείτε τα συνημμένα αρχεία σε αυτή την δημοσίευση.
