Η εγκυκλοπαίδεια της F1 (1952): Έλαμψε η Ferrari
Δυστυχώς δεν μπόρεσε να αγωνιστεί καθόλου το 1951, κι αυτό διότι είχε ένα ατύχημα σε αγώνα της Μόντσα που δεν προσμετρούσε στο πρωτάθλημα, στο οποίο χτύπησε στο λαιμό. Oι αλλαγές των κανονισμών έφεραν επίσης στο πρωτάθλημα μια σειρά νέων μονοθεσίων. Από τη Γαλλία πήραν μέρος τα Gordini, με τους Jean Behra και Robert Manzon, ενώ από τη Μ. Βρετανία οι Cooper-Bristol, Connaught, Alta, Frazer, Nash και ΕRA. Καλύτερη από αυτές τις νέες ομάδες αποδείχθηκε η Cooper-Bristol, έχοντας ένα σπουδαίο μονοθέσιο αλλά και πολλούς ταλαντούχους οδηγούς, όπως ο Μike Hawthorn, που μερικά χρόνια αργότερα στέφθηκε ο πρώτος Βρετανός παγκόσμιος πρωταθλητής, ενώ ήταν και ο μοναδικός που ακολούθησε το ρυθμό των Ferrari, αφού τερμάτισε τέταρτος στη βαθμολογία με 10 βαθμούς.
Ανίκητη η Ferrari
Το πρωτάθλημα ξεκίνησε με τη διεξαγωγή του ελβετικού γκραν πρι, αλλά το βασικό στοιχείο ήταν η απουσία του Αlberto Ascrari, o οποίος είχε πάει με τη Ferrari για εμπορικούς λόγους στην Iνδιανάπολη. Τον αγώνα κέρδισε ο Taruffi και δεύτερος ήταν ο Rudi Fisher, ενώ το βάθρο των νικητών συμπλήρωσε ο Jean Behra με την Gordini, που ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου των νικητών και άφησε πολλές υποσχέσεις για το μέλλον. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι τη θέση αυτή είχε κερδίσει ο Μοss με την HWM, αλλά το μονοθέσιό του τέθηκε εκτός αγώνα κι αυτό διότι δύο από τα μονοθέσια της ομάδας του ήταν παράτυπα στις πλήμνες των τροχών.
Ο Ascari επέστρεψε στο πρωτάθλημα στο Σπα του Βελγίου, πέτυχε την πρώτη του νίκη στη Formula 2 και μάλιστα κάτω από άσχημες συνθήκες και εμπρός από τον ομόσταβλό του Farina. O Μanzon για δεύτερη συνεχόμενη φορά έφερε την Gordini στο τρίτο σκαλί του βάθρου των νικητών -την προηγούμενη ήταν ο Behra. Όλα τα μάτια όμως είχαν πέσει πάνω στον ταλαντούχο Hawthorn, που έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες. Κατάφερε να τερματίσει τέταρτος παρά τη διαρροή καυσίμου που είχε στην Cooper-Bristol. Ήταν η καλύτερη θέση γενικής κατάταξης που είχε πετύχει ποτέ μέχρι εκείνη την στιγμή βρετανικό αυτοκίνητο, αλλά και η πιο εντυπωσιακή εμφάνιση της Cooper. Tην ίδια χρονιά, η Gordini κατάφερε να κερδίσει τη Ferrari στο Reims με το Behra, αλλά ο αγώνας δεν προσμετρούσε στο πρωτάθλημα.
To άστρο του Hawthorn
Μια εβδομάδα αργότερα, το γαλλικό γκραν πρι μεταφέρθηκε στη Rouen, εκεί όπου ήταν ο τερματισμός του πρώτου αγώνα στην ιστορία του μηχανοκίνητου αθλητισμού, συγκεκριμένα το 1894. Η Ferrari ήταν εντυπωσιακή και έκανε το 1-2-3 με τους Ascari, Farina και Taruffi, ενώ ο Manzon με την Gordini ήταν τέταρτος. Στο Σιλβερστόουν oι Ascari και Taruffi έκαναν το «1-2», αλλά η μεγάλη έκπληξη ήταν ο Hawthorn, που ανέβηκε στο βάθρο των νικητών μέσα στον αγώνα της πατρίδας του. Ο Dennis Poore ήταν επίσης εντυπωσιακός με την Connaught και μάλιστα προηγούνταν του Hawthorn, αλλά ένα μεγάλο pit-stop για ανεφοδιασμό τον έριξε στην τέταρτη θέση.
Eπόμενη στάση του πρωταθλήματος το γερμανικό γκραν πρι στην πίστα του Νurburgring, με τη Ferrari να κάνει το 1-2-3-4 με τους Ascrari, Farina, Fischer και Taruffi. Πάντως, ο Ascari πάλεψε σκληρά για εκείνη τη νίκη, αφού έκανε ένα καθυστερημένο pit-stop για συμπλήρωμα λαδιών και αυτό τον έριξε στη δεύτερη θέση, με αποτέλεσμα να χρειαστεί υπερπροσπάθεια για να φτάσει τον Farina. Ο προτελευταίος αγώνας ήταν στο Ζandvoort της Ολλανδίας, με τον Ascari να παίρνει μια ακόμη νίκη, αλλά και τον Hawthorn να πετυχαίνει μια ακόμη τέταρτη θέση. Ο τελευταίος αγώνας ήταν στη Monza, με τον Ascari να πετυχαίνει την έκτη νίκη σε έξι εκκινήσεις, ενώ δεν κέρδισε μόνο στον εναρκτήριο αγώνα του πρωταθλήματος στην Ελβετία, κι αυτό επειδή απουσίαζε...
To μονοθέσιο της χρονιάς
Oι κανονισμοί άλλαξαν δραστικά το 1952 και τα μονοθέσια που έτρεχαν ήταν βάσει κανονισμών F2. Oι κινητήρες ήταν δίλιτροι, με απόδοση 165 ίππων, και το 1953 η απόδοση ισχύος έφτασε τους 180 ίππους. Το μονοθέσιο όμως που έλαμψε τη διετία 1952-1953 ήταν η Ferrari 500, που σχεδιάστηκε από τον Aurellio Lampredi και σε 14 αγώνες είχε 13 pole positions, 13 ταχύτερους γύρους, ενώ ήταν το πιο αποδοτικό μονοθέσιο, αφού κέρδισε όλους τους αγώνες στη διετία αυτή εκτός από έναν. Ο Alberto Ascari κέρδισε δύο πρωταθλήματα με τη Ferrari 500 (1952-1953).
