Περιπτώσεις ατυχημάτων

[georgheretis ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΙΡΕΤΗΣ]

Σε αυτη την ενοτητα θα βαζω καποιες περιπτωσεις ατυχηματων που πιστευω δεν γνωρίζουν ή ειναι ελαχιστα ενημερωμενοι

Aτύχημα από αιφνίδιο άνοιγμα πόρτας

Πώς αντιμετωπίζονται από το νόμο οι περιπτώσεις όπου προκαλείται ατύχημα από αιφνίδιο άνοιγμα της πόρτας του αυτοκινήτου; Ποιος έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει τον παθόντα;

Αρκετά συχνή είναι η περίπτωση της πρόκλησης ατυχήματος εξαιτίας αιφνίδιου ανοίγματος της πόρτας του αυτοκινήτου, το οποίο μπορεί να προκαλέσει ατύχημα σε διερχόμενο πεζό ή σε άλλο αυτοκίνητο. Η ασφαλιστική σύμβαση που συνάπτει ο ιδιοκτήτης κάθε αυτοκινήτου με την ασφαλιστική εταιρεία της επιλογής του, αφενός μεν καλύπτει τις ζημιές που θα προκαλέσει το ασφαλιζόμενο αυτοκίνητο κατά την κυκλοφορία του, αφετέρου όμως προσδιορίζει και τον κύκλο τον ασφαλιζόμενων προσώπων, των προσώπων δηλαδή που εάν κατά την οδήγηση του αυτοκινήτου προκαλέσουν ατύχημα, την υποχρέωση για αποζημίωση προς τον παθόντα τρίτο δεν έχουν οι ίδιοι αλλά η ασφαλιστική εταιρεία. Τα ασφαλιζόμενα πρόσωπα ορίζονται ρητά στο νόμο και είναι ο ιδιοκτήτης , ο κάτοχος και ο οδηγός του ασφαλιζόμενου αυτοκινήτου. Έτσι εάν από απροσεξία κάποιου από τα παραπάνω πρόσωπα κατά το άνοιγμα της πόρτας του αυτοκινήτου προκληθεί ατύχημα σε κάποιο άλλο αυτοκίνητο ή πεζό, η ασφαλιστική εταιρεία του ζημιογόνου αυτοκινήτου θα αποζημιώσει τον παθόντα για τις ζημιές που προκλήθηκαν. Πρόβλημα προκύπτει στην περίπτωση που το ατύχημα δεν προκληθεί από κάποιο από τα παραπάνω ασφαλιζόμενα πρόσωπα αλλά από επιβάτη του αυτοκινήτου. Έτσι εάν για παράδειγμα ο επιβάτης ενός ταξί ανοίξει την πόρτα για να βγει από το ταξί, πριν αυτό σταματήσει πλήρως ή πριν ο οδηγός του τον διαβεβαιώσει ότι μπορεί να βγει από το αυτοκίνητο ακίνδυνα, και με το άνοιγμά της η πόρτα χτυπήσει διερχόμενη μοτοσικλέτα, τότε την υποχρέωση να αποζημιώσει τον παθόντα μοτοσικλετιστή δεν έχει κατ' αρχήν ούτε ο οδηγός του ταξί, ούτε η ασφαλιστική του εταιρεία αλλά ο ίδιος ο επιβάτης. Πρέπει όμως να σημειώσουμε ότι και στις περιπτώσεις αυτές η νομολογία των δικαστηρίων δέχεται πλέον ότι η ασφαλιστική εταιρεία είναι υποχρεωμένη να καλύψει τις ζημιές του παθόντα τρίτου με το σκεπτικό ότι ο οδηγός του αυτοκινήτου (και ασφαλισμένος της) είναι συνολικά υπεύθυνος για την ασφαλή λειτουργία του αυτοκινήτου του (άνοιγμα - κλείσιμο πόρτας). Αντίθετη βέβαια είναι η περίπτωση όπου ο επιβάτης του αυτοκινήτου ανοίξει την πόρτα ύστερα από προτροπή του οδηγού του αυτοκινήτου, οπότε στην περίπτωση αυτή υπεύθυνος για το ατύχημα θεωρείται ο οδηγός και η ασφαλιστική του εταιρεία έχει την υποχρέωση να αποζημιώσει τον παθόντα. Συνοψίζοντας θα πρέπει να επισημάνουμε ότι για τα ατυχήματα που προκαλούνται από αιφνίδιο άνοιγμα της πόρτας του αυτοκινήτου από κάποιο από τα ασφαλιζόμενα πρόσωπα (ιδιοκτήτης, οδηγός, κάτοχος) τον παθόντα θα αποζημιώσει η ασφαλιστική εταιρεία των ασφαλιζόμενων προσώπων. Εάν το ατύχημα προκληθεί από το αιφνίδιο άνοιγμα της πόρτας του αυτοκινήτου από κάποιον επιβάτη (που δεν ανήκει στον κύκλο των ασφαλιζόμενων προσώπων), τότε εάν αυτό οφείλεται σε απροσεξία του οδηγού, ο οποίος δεν διασφάλισε ότι δεν θα προκαλούνταν ατύχημα, τον παθόντα τρίτο θα τον αποζημιώσει η ασφαλιστική εταιρεία του ζημιογόνου αυτοκινήτου. Εάν όμως ο επιβάτης ανοίξει την πόρτα απροσδόκητα και χωρίς την συναίνεση του οδηγού του αυτοκινήτου, τότε ευθύνεται ο ίδιος για το ατύχημα. Η ασφαλιστική εταιρεία του ζημιογόνου αυτοκινήτου θα αποζημιώσει τον παθόντα τρίτο, στη συνέχεια όμως μπορεί να στραφεί και να αναζητήσει από τον υπαίτιο επιβάτη όποιο ποσό αυτή κατέβαλε στον παθόντα.

Φιλικα

[georgheretis ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΙΡΕΤΗΣ]

Δεν καλύπτονται ζημίες που θα συμβούν οταν το όχημα κινείται σε δρόμους ή τοποθεσίες που απαγορεύεται απο τις αρχές, μόνιμα η κατα περίπτωση, η κυκλοφορία οχημάτων, οπως αεροδρόμια, εργοτάξια, στρατόπεδα, πεζοδρόμια, πεζόδρομοι, πλατείες κλπ., εκτός εάν το όχημα εισήλθε στους χώρους αυτούς συνεπεία ατυχήματος.

οι ασφαλιστικες δεν καλυπτουν οταν απογορευεται καπου να μπεις με το οχημα σου πχ. πεζοδρομος και μπαινεις με δικια σου ευθυνη.

[georgheretis ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΙΡΕΤΗΣ]

Εμπλοκή σε ατύχημα αντιθέτως κινούμενων οχημάτων από υπαιτιότητα τρίτου

Ποιος ευθύνεται στην περίπτωση που συγκρουστούν αντιθέτως κινούμενα οχήματα, όταν τη σύγκρουση προκάλεσε τρίτο όχημα το οποίο όμως δεν ενεπλάκη στο ατύχημα;

Ας υποθέσουμε ότι τρία αυτοκίνητα κινούνται το ένα πίσω από το άλλο με την ίδια κατεύθυνση σε δρόμο διπλής κατευθύνσεως με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και με διπλή διαχωριστική των δύο ρευμάτων κυκλοφορίας γραμμή. Το δεύτερο κατά σειρά όχημα παραβιάζοντας τη διπλή διαχωριστική γραμμή, μπαίνει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, με σκοπό να προσπεράσει το προπορευόμενο αυτοκίνητο. Τη στιγμή εκείνη στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας κινείται άλλο αυτοκίνητο, ο οδηγός του οποίου αιφνιδιάζεται, στρίβει το αυτοκίνητό του προς την άκρη του οδοστρώματος, προκειμένου να αποφύγει την σύγκρουση, προσκρούει στην άκρη του πεζοδρομίου, χάνει τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και τελικά μπαίνει στο αντίθετο ρεύμα όπου συγκρούεται με το τρίτο από τα παραπάνω κατά σειρά κινούμενα αυτοκίνητα. Ποιος ευθύνεται για το ατύχημα; Από ποιον θα αποζημιωθεί ο ιδιοκτήτης του τρίτου κατά σειρά κινούμενου αυτοκινήτου που δεν συμμετείχε με οποιονδήποτε τρόπο στην πρόκληση του ατυχήματος;Στην παραπάνω περίπτωση για το ατύχημα που προκλήθηκε δεν ευθύνεται μόνο ένας αλλά δύο οδηγοί. Κατ' αρχάς υπεύθυνος είναι ο οδηγός του αυτοκινήτου που παραβίασε τη διπλή διαχωριστική γραμμή του οδοστρώματος προκειμένου να προσπεράσει το προπορευόμενό του αυτοκίνητο, έστω και αν δεν συγκρούστηκε με άλλο αυτοκίνητο, γιατί αυτός προκάλεσε με την αντικανονική προσπέρασή του το ατύχημα. Υπεύθυνος όμως, σε μικρότερο ίσως βαθμό, είναι και ο οδηγός του αντιθέτως κινούμενου αυτοκινήτου, ο οποίος δεν μπόρεσε, επειδή για παράδειγμα οδηγούσε με μεγάλη ταχύτητα, να ελέγξει το αυτοκίνητο του, χτύπησε στο πεζοδρόμιο, έχασε τον έλεγχο του αυτοκινήτου του και εισερχόμενος στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, έπεσε στο παραπάνω τρίτο κατά σειρά κινούμενο αυτοκίνητο. Ο ιδιοκτήτης του ζημιωθέντος αυτού αυτοκινήτου θα πρέπει να αναζητήσει την αποζημίωσή του από τις ασφαλιστικές εταιρείες και των δύο παραπάνω οδηγών, υποβάλλοντας σε αυτές τα παραστατικά των δαπανών στις οποίες υποβλήθηκε εξαιτίας του ατυχήματος. Βέβαια εδώ θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο ζημιωθείς ιδιοκτήτης δύσκολα θα αποζημιωθεί από κάποια από τις ασφαλιστικές εταιρείες των υπαίτιων οδηγών και αυτό γιατί καταρχάς δεν είναι εύκολο να προσδιοριστεί ο βαθμός ευθύνης καθενός απ' αυτούς. Έτσι οι υποθέσεις αυτές συνήθως οδηγούνται στα δικαστήρια, ώστε να προσδιοριστεί ο βαθμός ευθύνης των εμπλεκομένων προσώπων. Γι' αυτό και ο ζημιωθείς ιδιοκτήτης του παραπάνω τρίτου αυτοκινήτου θα πρέπει να εναγάγει στην αγωγή του και τους δύο οδηγούς καθώς και τις ασφαλιστικές τους εταιρείες.Εκτός όμως απ' αυτό είναι πιθανό ότι αξιώσεις για αποζημίωση θα έχει πιθανώς και ο οδηγός του αντίθετα κινούμενου αυτοκινήτου, ο οποίος θα ισχυριστεί ότι για το ατύχημα δεν έφταιγε ο ίδιος αλλά ο οδηγός του δεύτερου - από τα παραπάνω τρία αυτοκίνητα - ο οποίος μπήκε παράνομα στο δικό του ρεύμα κυκλοφορίας και τον ανάγκασε να κάνει τους ελιγμούς που οδήγησαν στην πρόκληση της σύγκρουσης.

[georgheretis ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΙΡΕΤΗΣ]

Παραγραφή των αξιώσεων του παθόντα οδηγού από τροχαίο ατύχημα

Μέσα σε ποια προθεσμία ο παθών τροχαίου ατυχήματος μπορεί να αναζητήσει την αποζημίωσή του από την ασφαλιστική εταιρεία του υπαίτιου οδηγού ή και από τον ίδιο;

Αρκετές φορές οι ασφαλιστικές εταιρείες δεν αποζημιώνουν τις ζημιές που προκαλούνται από τροχαία ατυχήματα χωρίς προηγουμένως να γίνει δίκη στην οποία θα κριθεί το ποιος ευθύνεται για το ατύχημα, εάν δηλαδή ευθύνεται ο ασφαλισμένος τους ή ο άλλος εμπλεκόμενος οδηγός.Στις περιπτώσεις αυτές που η ασφαλιστική εταιρεία του υπαίτιου οδηγού αρνείται να αποζημιώσει τον παθόντα χωρίς να προηγηθεί δίκη και εκδοθεί σχετική απόφαση, ποια είναι η προθεσμία μέσα στην οποία ο ζημιωθείς πρέπει να ασκήσει αγωγή όσον αφορά τις αξιώσεις του κατά της ασφαλιστικής εταιρείας του υπαίτιου οδηγού; Η αξίωση του ζημιωθέντος κατά της ασφαλιστικής εταιρείας του υπαίτιου οδηγού για αποζημίωση υπόκειται σε διετή παραγραφή. Ο ζημιωθείς δηλαδή θα πρέπει μέσα σε προθεσμία δύο ετών από την ημέρα που έγινε το ατύχημα να ασκήσει αγωγή κατά της ασφαλιστικής εταιρείας του υπαίτιου οδηγού, με την οποία να ζητά να αποζημιωθεί για τις ζημιές που έπαθε εξαιτίας του τροχαίου ατυχήματος. Αυτό σημαίνει ότι η αγωγή του ζημιωθέντος θα πρέπει να έχει κατατεθεί στη γραμματεία του αρμόδιου δικαστηρίου και να έχει επιδοθεί και στην ασφαλιστική εταιρεία του υπαίτιου οδηγού πριν περάσει η διετία από το εκάστοτε ατύχημα. Εάν μέσα στην παραπάνω διετία δεν έχουν γίνει οι ενέργειες αυτές, τότε ο ζημιωθείς χάνει το δικαίωμά του να αναζητήσει την αποζημίωσή του κατευθείαν από την ασφαλιστική εταιρεία του υπαίτιου οδηγού. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι αν περάσει το χρονικό αυτό διάστημα της διετίας ο ζημιωθείς χάνει κάθε δυνατότητα να αποζημιωθεί. Απλώς στην περίπτωση αυτή ο ζημιωθείς θα πρέπει πλέον να στρέψει την αγωγή του κατά του υπαίτιου προσώπου, οδηγού ή κατόχου ή ιδιοκτήτη του ζημιογόνου αυτοκινήτου και να ζητήσει από αυτόν να του καταβάλει την αποζημίωση για τις ζημιές που υπέστη. Και στην περίπτωση αυτή όμως υπάρχει προθεσμία μέσα στην οποία ο ζημιωθείς πρέπει να εγείρει τις αξιώσεις του κατά του υπαιτίου. Η προθεσμία αυτή είναι πενταετής και ξεκινά από την ημέρα που ο δικαιούχος της αποζημίωσης έλαβε γνώση του προκληθέντος ατυχήματος και του προσώπου που το προκάλεσε. Συνήθως η ημέρα αυτή συμπίπτει με την ημέρα πρόκλησης του ατυχήματος, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις, όπως αυτή που ο οδηγός του ζημιωθέντος αυτοκινήτου δεν είναι και ο ιδιοκτήτης του, οπότε η προθεσμία ξεκινά από την ημέρα που ο ιδιοκτήτης και δικαιούχος της αποζημίωσης πληροφορήθηκε το ατύχημα.

φΙΛΙΚΑ

[georgheretis ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΑΙΡΕΤΗΣ]

Ευθύνη και στον πεζό σε ένα τροχαίο εάν έχει πιει

Ο πεζός ο οποίος τραυματίζεται θανάσιμα από τροχαίο είναι συνυπαίτιος του ατυχήματος, εφόσον έχει κάνει χρήση οινοπνεύματος πάνω από τα επιτρεπόμενα όρια.
Αυτό έκρινε ο Άρειος Πάγος με την υπ' αριθμ. 1014/2011 απόφασή του και αναίρεσε εφετειακή απόφαση υπέρ του οδηγού του αυτοκινήτου που τραυμάτισε θανάσιμα πεζό.

Ειδικότερα, το Δεκέμβριο του 2005 οδηγός αυτοκινήτου με κατεύθυνση προς τον Πύργο Ηλείας, στο 68ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Πατρών - Πύργου (λίγο πριν από τη διασταύρωση με τη Γαστούνη), σταμάτησε στο δεξιό άκρο του δρόμου, άναψε τα αλάρμ, κατέβηκε από το αυτοκίνητο και πέρασε στο αντίθετο ρεύμα, προκειμένου να ζητήσει πληροφορίες για τον προορισμό του (Πύργο) από τους οδηγούς δυο άλλων αυτοκινήτων που ήταν σταθμευμένα στην αντίθετη πλευρά της εθνικής οδού.

Αφού πήρε τις πληροφορίες που ήθελε, τρέχοντας και χωρίς να ελέγξει εάν υπήρχε κινούμενο αυτοκίνητο, προσπάθησε να διασχίσει την εθνική οδό για να επιστρέψει στο αυτοκίνητό του.

Όμως εκείνη τη στιγμή ερχόταν ένα ιδιωτικής χρήσης αυτοκίνητο με κατεύθυνση από Πάτρα προς Πύργο. Ο οδηγός του αυτοκινήτου δεν φρενάρισε έγκαιρα, αλλά προσπάθησε ανεπιτυχώς με ελιγμό να αποφύγει τη σύγκρουση με τον πεζό.

Το αυτοκίνητο λόγω του ψιλόβροχου σύρθηκε κατά μήκος της αριστερής πλευράς του σταθμευμένου αυτοκινήτου του πεζού που προσπάθησε να διασχίσει την εθνική οδό, ενώ παράλληλα εκτίναξε τον άτυχο άνδρα σε απόσταση 25 μέτρων, με αποτέλεσμα να βρει τραγικό θάνατο.

Σύμφωνα με την τοξικολογική ανάλυση που έγινε στον άτυχο πεζό, η περιεκτικότητα του αίματος σε αλκοόλ ήταν 1,51 γραμμάρια ανά λίτρο αίματος, δηλαδή πάνω από το επιτρεπόμενο όριο.

Όπως αναφέρεται στη δικαστική απόφαση, ο οδηγός του αυτοκινήτου παρά το ότι αντιλήφθηκε την κίνηση του πεζού (ο δρόμος στο σημείο εκείνο είναι ευθεία σε μεγάλη απόσταση και με καλή ορατότητα) όφειλε να μην ενεργήσει ελιγμό προς τα δεξιά, όπως έκανε, αλλά προς τα αριστερά για να αποφύγει το πεζό, τη στιγμή μάλιστα που δεν κινούνταν άλλα αυτοκίνητα στην εθνική οδό.

Οι δικαστές έκριναν ότι ο θανατωθείς πεζός είναι συνυπαίτιος του τροχαίου ατυχήματος κατά 40%, λόγω της χρήσης αλκοόλ και ο οδηγός του αυτοκινήτου κατά 60%.

Τέλος, οι αρεοπαγίτες αναίρεσαν την εφετειακή απόφαση υπέρ του οδηγού, καθώς έκριναν ότι υπήρχαν σε αυτήν ασαφείς, ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες.


και ατυχημα με πεζό με μοτοσυκλετα

Ο πεζος αποφασισε να διασχισει καθετα τον δρομο την ωρα που το φαναρι ηταν πρασινο για τα οχηματα και τον διεσχησε 20 μετρα απο την διαβαση και τον φωτεινο σηματοδοτη και τον χτυπησε μηχανη.

Το δικαστηριο εκρινε ενοχο τον πεζο για μην συμορφωσει στην νομοθεσια που ορίζει οτι ο πεζος πρεπει να διασχιζει τους δρομους μονο απο την διαβαση και εκρεμει και ποινικη διωξη εναντιον του για προκληση σωματικων βλαβων απο τον αναβατη της μηχανης .


Φιλικα